Vandaag heb ik geen thema of zo, en omdat het nu al laat is wil ik eerlijk gezegt ook niet meer echt erover nadenken, maar gewoon mijn 20 minutjes schrijven en dan gaan slapen. Normaal zet ik namelijk een timer van 20 minuten en schrijf over een thema of iets waarin ik op dit moment zin in heb. Ik heb ook een paar regels:
1. Ik moet gewoon zoveel schrijven als ik kan in de 20 minuten en mag niet te veel nadenken over mijn zinnen en de grammatica die ik wil gebruiken.
2. Als ik een woord niet meteen weet mag ik het in een wordenboek of zo naslaan (ik gebruik DeepL), maar ik mag er geen hele zinnen vertalen.
3. Ik mag niet stoppen tot de 20 minuten voorbij zijn.
4. Fouten maken is geen probleem, omdat het erom gaat mijn gedachten in worden op te schrijven.
5. Als de 20 minuten voorbij zijn mag ik aan mijn bericht geen verandering meer gaan doen.
Ik weet natuurlijk niet of dit goet zal gaan en of ik hiervan iets zal leren, maar ik denk dat deze oefening precies dat is wat ik op dit moment nodig heb. Elke keer als ik een woord nasla, herken ik dat woord als ik het dan lees, maar ik zou het niet aktief vanuit mezelf kunnen gebruiken. Omdat ik echter op dat moment een gedachte wilde opschrijven en aktief erover heb nagedacht hoe dit kan, kan ik me dit woord de volgende keer al beter herinneren. En zo wordt stuk voor stuk mijn aktieve woordenschat groter en groter en het wordt makkelijker om iets te schrijven.
Op dit moment doe ik het nog niet, maar ik denk dat het ook goed zou zijn als ik misschien in een notitieboek schrijf wat ik niet wist, of wat er misschien nog niet zo makkelijk gaat (bijvoorbeld verschillende werkwoordvormen zijn nog steeds niet duidelijk voor mij).
Mijn 20 minuten zijn voorbij en ik ga nu lekker slapen.
Headline image by daniele_franchi on Unsplash
Een interessante methode! Ik vind het kan helpen tegen de schrijversblock - niet meer bang zijn voor een wit blad
@LiubovVasilyeva precies dat gevoel heb ik ook; en niet meer bang zijn voor fouten. Ik heb echt een probleem met perfectionisme en dat helpt niet als je een taal wilt leren.
Het is volgens mij inderdaad een goede methode. De vraag is alleen: Wat doe je later met die text en met de foutjes en correcties? Leer je alleen door het (vrij) schrijven of door een latere inspectie?