Ik wilde eigenlijk al heel lang een berichtje schrijven maar het ging niet goed met mij en had ik eerlijk geen zin in nederlands denken. Februari was enigzins raar. Ik was gelukkig om niet meer te werken, maar was ook verdrietig omdat ik mijn collega's vermist. Ik wilde veel reizen, maar had geen energie om iets te doen (geld ook niet echt maar wel genoeg om misschien een of twee korte weekend reizen te doen). Ik heb elke jaar problemen mee de winterblues en normaal ontmoet ik met vrienden en praat ik met hen, maar deze keer voelde ik alleen. Mijn vrienden in Duitsland zijn bezig met hun leven, mijn vrienden in Japan antwoorden gewoon niet meer op mijn berichten.

Dus zat ik veel op mijn kamer en verliet het alleen om naar de gym te gaan of bootschappen. En als je al de winterblues heeft is dat het laatste wat je zou moeten doen (niet de bootschappen, ik bedoel het binnen blijven).

Toen nam een kennis van over 5 jaar geleden contact met mij op en zei dat hij op dit moment ook in Japan was. Ik realizeerde me dat ik niet gelukkiger word door niets doen en ontmoette ik hem. Ook al was het niets bijzonder, hadden we plezier. Mijn winterblues zijn nog steeds niet helemaal vorbij, maar het gaat nu al beter en ik geniet van mijn laatste weken in Japan.