Τα ελληνικά ήταν η δεύτερη γλώσσα που αγάπησα και η πρώτη που σπούδασα στο διαδίκτυο. Ήταν πριν από πολλά χρόνια. Ήμουν νέος, είχα περιέργεια και δεν ήξερα πολλά για ξένες γλώσσες.

Πριν είχα σπουδάσει μόνο αγγλικά, γερμανικά, ρωσικά και λατινικά. Ήταν πολύ ινδοευρωπαϊκές γλώσσες. Μιλούσα πορτογαλικά και τα γένη των ουσιαστικών και η κλίση των ρημάτων δεν ήταν κάτι νέο για μένα. Ήμουν επίσης εξοικειωμένος και με τα τρία γένη και με την κλίση των ουσιαστικών.

Το πρώτο βιβλίο γραμματικής που αγόρασα στη ζωή μου ήταν για τα ελληνικά. Άκουγα πολλή ελληνική μουσική, και εξακολουθώ να ακούω τον Μιχάλη Χατζηγιάννη. Αγαπούσα πολύ τα ελληνικά.

Ένας Έλληνας φίλος μου έλεγε ότι δεν πίστευε πως ένας ξένος μπορούσε να μάθει ελληνικά. Τώρα λέει ότι ένας ξένος μπορεί να μάθει ελληνικά, αλλά ίσως τότε είχε δίκιο: εγώ δεν μπόρεσα να τα μάθω.

Αυτό το μικρό κείμενο μου πήρε πολύ χρόνο να το γράψω: έπρεπε να αναζητήσω τις περισσότερες λέξεις στο λεξικό. Ελπίζω ότι οι λέξεις που επέλεξα σημαίνουν αυτό που νομίζω ότι σημαίνουν.