Цемры там

як маленькыя зоркі, свет з зямлі

яны глядзяць на мяне

— вось, кажуць, паказваючы пальцам, іншае стварэнне

як я прывік.

— чуў, што яно із вершыні

Даўно не адказаў імі.

— чуў, што яно запаснае

яны ня ведаюць наадварот.

я ведаю...

яны глядзяць на мяне

— чаму гэтае стварэнне тут?

— што будзе рабіць?

не адкажу. не магу.

Як часца я тут

забывая пра іншае жыццё

заўсёды

глядзяць