Τι να πω εκτός ότι πονάει όσο τίποτα άλλο; Μου λείπει τόσο πολύ. Ξέρω πόσο καταθλιπτικό είναι που γράφω για αυτό το πράγμα εδώ στο Journaly, αλλα για ποιό άλλο πράγμα να γράψο? Τον αγαπάω τόσο πολύ αυτό τον άνθρωπο. Αν είχα πεθάνει εγώ, θα έγραφε για μένα. Ξέρω ότι όταν πεθάνω, ο μπαμπάς μου θα είναι στο μυαλό μου. Δεν έχω μία ιδέα άμα υπάρχει κάτι μετά από τη ζωή, αλλά ξέρω ότι θέλω να τον ξαναδώ. Τον βλέπω στα όνειρά μου όλη την ώρα. Δεν έχει περάσει μέρα που να μην έχω κλάψει γι΄αυτόν. Σ΄αγαπώ τόσο πολύ, μπαμπά. Για πάντα.
4
Αδερφέ τα συλλυπητήριά μου. Καλά κάνεις και γράφεις να το βγάλεις από μέσα σου. Νιώθω άβολα να σου διορθώνω το κείμενο ενώ έχεις τον πόνο σου αλλά εν πάση περιπτώσει πολύ καλό είναι. Κουράγιο και ελπίζω ο χρόνος να απαλύνει τον πόνο σου.
φίλε μου τα συλληπητήριά μου. Μην αισθάνεσαι άσχημα που γράφεις κάτι τέτοιο εδώ στο journaly. Πιστεύω πολλοί απο εμάς το ίδιο θα κάναμε. Ο πόνος θα περάσει και θα μείνουν οι αναμνήσεις του μπαμπά σου και αυτό είναι που τελικά μετράει για τους ανθρώπους που φεύγουν. Να τους θυμόμαστε!